Parang wala ng saysay ang pinagpopost ko.
  • Lagi nalang sabaw at walang naiipost.
  • Pag magpost naman, minsan non-sense pa.
  • Wala din naman atang nagbabasa eh.
  • May mga naglike nga, wala naman nagbasa.
  • Nakakawalang gana na magblog.

Wala pa akong inspirasyon. Oh. Sabihin nyo nang nega, pero eto na ata yung puntong gusto ko na magdeactivate ng walang dahilan. Ayaw ko naman din kayo iwan eh. Sino ba nakaranas ng ganto? Taas kamay. Mawawala ang lahat kapag nagdeactivate ako, baka nga pati kaibigan mawala sa’kin eh. Feeling ko talaga hindi na ko dapat dito eh. Syempre joke lang. Nawawala lang talaga ako ng gana. Nawawala na yung mga inspirasyon ko. Pasensya na nga pala sainyo, readers kung meron man, kaibigan, at followers.. kung bakit ako nagkakaganito. Sana maintindihan nyo ako. Konting drama muna. Meganun? Ayun nga… Di ko talaga sure kung magiging active pa ba ako dito. Mamimiss ko din naman ang pagbloblog eh pag nagdeactivate na talaga ako. Wala na akong pagshasharean ng nararamdaman, at wala na din akong pagsabihan ng problema.

22 March 2012 ♥ 8
Most people on tumblr won’t reblog this because it doesn’t “fit” their blog. 

Well, this baby girl has a disease. It’s a cancer that is slowly eating up her body. Its called Necrotizing Fasciitis (Flesh-Eating Bacteria). She is currently under serious condition. This was put on tumblr to be reblogged for donations. Each reblog is equivalent to $1. The more reblogs, the more money goes for her treatment. Every 4 hours a child dies from cancer. I am praying for her.

Most people on tumblr won’t reblog this because it doesn’t “fit” their blog. 

Well, this baby girl has a disease. It’s a cancer that is slowly eating up her body. Its called Necrotizing Fasciitis (Flesh-Eating Bacteria). She is currently under serious condition. This was put on tumblr to be reblogged for donations. Each reblog is equivalent to $1. The more reblogs, the more money goes for her treatment. Every 4 hours a child dies from cancer. I am praying for her.

28 January 2012 ♥ 24254
Page freaking 6 of Chapter 2012.
  • Ang aga kong dumating sa school. Biglang may nagsabi sakin habang nanahimik ako eh madami raw galit sakin. Hindi ko alam kung bakit, ang alam ko lang nagpapakatotoo ako at hindi plastik.
  • Nalaman ko na yung kaibigan ko na napakatrust ko eh sinabi sa pinakakinakainisan ko na gusto ko si BATMAN (J). Makakalat na yun.. Kapatid kasi nun yung si J. Baka sabihin.
  • Nawawala ang assignment ko. MINUS 20. BOOM.
  • May binigay akong baller kay ano, kasi birthday nya dati.. Nakita ko na kay ano na at wala sakanya. Binenta nya na. Hays. Mahal pa naman nun.
  • Inaasar ako na may tagos daw ako. Eh wala naman. Nagjojoke-an sila nung Filipino Time.. sabi nila ‘May secret ako. Wag nyo sasabihin ah.’ Yun may tagos daw ako, eh wala naman talaga. Asar na asar ako.
  • Iyak ako ng iyak ng sobra dahil nalaman na ng kinakainisan ko ang crush ko, at nagbreak ng promise ang kaibigan ko at walang nakakaappreciate sa nagawa ko. 
  • Nung Lunch, tinali nila ako sa tali. Nagiging red yung kamay ko, tapos sobrang sakit. Kumakain pa ako nung Ice Cream nun. ANG BASTOS LANG.
  • Pinalinis ako ng kalat kahit hindi ko naman kalat. Napagalitan pa ako. Ako daw nagkalat ng parang water color or poster color, pero nung andun naman ako sa loob ng room namin wala yun.

Pwede pamura? Isa lang ha. Shet. Napakamalas ko ngayong araw na ‘to.. Kung sino sino pa nagmemessage ngayon, tapos walang number. Nantritrip. San ba nila nakukuha yung king-inang number ko? Grabe, sobrang badtrip ko. Hindi nyo alam kung gano kainis at kalungkutan ang naramadaman ko. NAWALAN PA AKO NG KAIBIGAN. Grabe, huhu. January 6, 2012. FIRST TIME I CRIED ON 2012.

6 January 2012 ♥ 4